Пак гьадисайрай къачунвай насигьатрин кIватIал

14-лагьай насигьат

Виридалайни Виниз тир Аллагьди лугьузва:

«Эй Адаман хва! Куьн Захъ гьикьван муьгьтежзаватIа, гьакьван кьадардин Зав мукьва жез чалишмиш хьухь. Жегьеннемдин цIун азиятар эхдай къуват ва сабур квехъ амай кьван кьадардин (вахтунда) Захъ яб гумир. Куь яргъал фенвай уьмуьрдиз, геж жезвай ажалдиз, квев вуганвай ризкьидиз, несибдиз ва чинебан гунагьриз килигмир. «Адалай гъейри, вири халкьнавай затIар рекьида, эхиримжи къарар Адав гва ва Адан патав куьн хуькведа»[1].

 


[1] Тафсир уль-Джалалайн («Аль-Кисас» сура, 88-аят).

Лезгинский исламский просветительский портал