Вагазы на татарском языке

26.09.2018 0 Автор admin

Содержание

На татарском языке

На арабском, русском и татарском языках

Перевод с арабского и турецкого

Дауд Кадыров, Нияз Фаткуллин

Канонический редактор

Айдар Хабибуллин

Литературный редактор

Сафийа Хабибуллина

Перевод осуществлен с оригинала:

Ali Fikri YAVUZ «40 Kudsî Hadis» Ankara, 2000

Али Фикри Явуз «40 Священных хадисов — 40 Кудси хәдис».

Перевод с арабского и турецкого на русский и татарский языки. – ООО «Издательская группа «САД», 2008 – 116 стр., тираж: 4.500 экз.

Произведение умершего ныне А.Фикри Явуза является переводом сборника Священных (Кудси) хадисов «Аль-Итхафатус-Сания филь Ахадис аль-Кудсия», принадлежащего перу шейха Мухаммада Мекки Трабзони Мадани (ум. в 1191 году по хиджре).

ISBN 978-5-902855-49-1© ООО «Издательская группа «САД» 2008

Рекомендуется для широкого круга читателей.

Все права защищены.

Все книги издательства можно заказать:

Почтовый адрес:125412, г. Москва, а/я 28.

Офис: г. Москва, м. Петровско-Разумовская, ул. Ангарская, 21.

Тел./факс: 8 (495) 9066717, 7074666; 8 (905) 7347083

Интернет адрес: www.sadpress.com — izdatelstvo-sad@yandex.ru

SAD GRAPHICS

Тел: 8 (495) 9066717 — 7074666, 8 (905) 7347083

izdatelstvo-sad@yandex.ru — http://www.sadpress.com

Верстка и обложка: Адем Оздемир

Али Фикри Явуз

Священных Хадисов

Кудси Хәдис

На арабском, русском и татарском языках

2-е издание

2-че басма

Москва 2008

Вступление

Всевышний Аллах в Священном Коране повелевает:

«Наставляй, ибо наставление, воистину, приносит верующщим пользу»(аз-Зариат, 51/55). Поэтому каждый верующий должен уметь давать людям хорошие советы, а также совершать благие поступки, которые не только приносили бы пользу, но и духовно воспитывали других. То есть, человек, выступающий с призывом, должен относиться к людям как к самому себе и, давая наставленния другим, прислушиваться к своему сердцу. Целью призыва и насставления в Исламе является, прежде всего, доведение до людей верного понимания веры, так, как о ней говорит Ислам, а затем – доведение до них знания и верного понимания их прав и обяззанностей, а также предостережение от запретного и пагубного и побуждение их к благому. Результатом этого является становление человека на путь поиска счастья жизни этой и жизни вечной.

Именно поэтому нам захотелось перевести для наших читаттелей книгу под названием «Аль-Итхафатус-Сания филь Ахадис аль-Кудсия», являющуюся сборником Священных хадисов, в наддежде, что она представит духовную пищу многим из тех, кто ощущщает острую потребность в этом.

Эта книга принадлежит перу шейха Мухаммада Мекки Трабззони Мадани, умершему в 1191 году по хиджре, как сообщается в «Кяшф аз-Зунуне» («Кяшф аз-Зунун», т.1, стр. 13).

Почивший ныне Мехмед Тахир Бурсави приводит такие сведенния о личности этого шейха: «Мухаммад____________Трабзони Мадани (1123 х. – 1711 р.х.) был одним из уважаемых шейхов Кадирийского тарриката, последнюю часть своей жизни проведший в Медине и поссвятивший себя служению благословенной могиле Пророка Аллахха (салаллаху алейхи ва саллям), отчего получил прозвище «Мадани».

40 священных хадисов

Он умер в Медине в 1123 году по хиджре. Он автор произведений: «Хашия ‘аля Нухбетиль Фикяр», «Итхафатус-Сания фи Ахадис аль-Кудсия», «Шарху Касыдаи Банат Суад», «Лявамих ас-Сабух фи Шархи Фасли-н-Нух», «Шарху Хизбиль-Харам валь Харами мин аль-Хайаван», «Дурар ас-Самина фи Фазаиль аль-Аяти вас-Суар», «Рисаля фи Баян ма Вака’а мин аль-Аухами ма фи Сыхах», «Рисалля фи Баян аль-Аздад», «Рисаля фи Баян Мусалсаляту аль-Люгаввия», «Рисаля фи ма Йата’адда ва ма ля Йата’адда», «Рисаля фи Баян Сауми Ашура», «Кяшф Муаддаляти ас-Суалин», «Таджвид», «’Адам Икфар аль-Муслимин», не все из которых были изданы. В Турции, в библиотеке Сулеймания, сегодня хранится шестнадцать рукописных произведений этого автора. А в большой соборной меччети родного города шейха – Бурсе хранится экземпляр его произвведения о Коране с его личным автографом» (Османские Писатели, т.1, стр.156).

ХАДИС(предание)

Слово «хадис» имеет лексическое значение «сообщение, расссказ». Его специальное терминологическое значение – «предание о словах или поступках пророка Мухаммада». Различают хадисы двух видов: хадисы, которые принадлежат Пророку – они так и наззываются хадисами Пророка (салаллаху алейхи ва саллям), и хадисы, которые принадлежат Аллаху – они называются Хадисами-Кудси(Священными хадисами) и передаются через Пророка (салаллаху алейхи ва саллям).

В книге, под названием «Тальвих аль-Хашия» о Священных хадисах говорится:

«Священные (Кудси) хадисы– это то, что Всевышний Алллах внушил Своему Посланнику (салаллаху алейхи ва саллям) в день его вознесения (аль-Исра ва аль-Ми’радж). Поэтому вахи (откроввения) можно разделить на два вида:

1 — Читаемые откровения.

2 — Передаваемые откровения.

Читаемое откровение – это Священный Коран и его аяты. А передаваемое откровение – это Священные хадисы, число которых

40 кудси хəдис

близко к ста.

Существует несколько видов божественного Слова. Самым высоким и почитаемым из них является Коран, так как его нельзя сравнить ни с каким другим словом, ибо каждое слово Корана – исттина, каждое слово – великое чудо, каждое слово – вечность. Его отличает от других слов еще и то, что к его тексту, написанному на бумаге нельзя прикасаться без омовения, а его чтение наизусть запрещается тем, кто осквернен, а также женщинам во время мессячных. Чтение Корана обязательно при совершении намаза, сущществует десять различных способов его чтения, а его текст делитсся на части, именуемые аятами и сурами. Ни одно божественное слово не похоже в этом на Коран.

Другим божественным Словом являются священные писания, весть о которых дошла до последнего из пророков, в том первоначчальном неискаженном виде, как они были ниспосланы.

Третьей разновидностью божественного Слова являются Свящщенные (Кудси) хадисы. Это слова, принадлежащие Аллаху и дошшедшие до нас через лишь одного передатчика, которым являлся Посланник Аллаха (салаллаху алейхи ва саллям). Коран, также являясь Словом Аллаха, не принадлежит больше никому, поэтому в нем говворится: «Всевышний Аллах повелевает», а в Священных хадисах говорится: «Пророк, со слов Господа своего, передает».

Все другие хадисы, принадлежащие Посланнику Аллаха (саллаллаху алейхи ва саллям) и также имеющие божественное начало, будь они даже вещими снами, пророческим предчувствием или даже словами посланного к Пророку ангела, не являются вахи (отккровениями).

При изложении текста Священного (Кудси) хадиса всегда исппользовались два вида формулировок, первая из которых звучит примерно так: «Пророк (да благословит его Аллах и приветствует) в хаддисе, передаваемом им от его Господа, говорит». Вторая так: «Проррок (да благословит его Аллах и приветствует) в хадисе, передаваемом им от Аллаха, говорит, что Аллах сказал следующее». Обе из этих формулировок одинаковы по смыслу.

1 — Коран – это чудо из чудес, который по художественному уровню и смыслам не может быть достигнуто человеком. Тогда как

40 священных хадисов

для Священных хадисов это не обязательно.

2 — Намаз считается действительным лишь при чтении в нем аятов Священного Корана, чтение Священных хадисов во время намаза, не делает его действительным.

3 — Каждый, кто отрицает хотя бы один из аятов Священного Корана, является неверным, тогда как отрицающий Священные хаддисы неверным не считается.

4 — При ниспослании аятов Священного Корана между Аллаххом и Его Пророком (салаллаху алейхи ва саллям) должен был быть посредник, которым являлся ангел Джибриль (алейхиссалям). Для Священных хадисов это не обязательно.

5 — Текст и смысл аятов Священного Корана принадлежат Всевышнему Аллаху, тогда как в Священных хадисах Аллаху приннадлежит смысл, а слова в них Посланник Аллаха мог применить свои.

6 — Без омовения прикосновение к Священному Корану запрещщается. Тогда как к Священным хадисам можно притрагиваться и без омовения (Кяшшаф Истиляхат аль-Фунун, т.1 стр. 279-282)».

ВАХИ(откровения)

Несмотря на то, что такие слова как «внушение» и «вдохновенние» имеют далекие друг от друга значения, люди нередко использзуют их, не обращая на эту разницу большого внимания, что само по себе неверно. Поэтому мы решили поговорить об этом подробннее, чтобы внести ясность в этот вопрос.

«Внушением», следуя его лексическому значению, называют «быстрое, но скрытое доведение до кого-то какой-либо информацции». Она может быть как в письменной или словесной форме, так и в виде знаков, или чего-то другого.

По шариату, внушение – это слово Аллаха, ниспосылаемое Аллахом Его посланникам через откровения. Поэтому откровения (внушения) бывают двух видов: явные и скрытые.

Откровения явные, в свою очередь, бывают трех видов. Перввый вид, когда ангел внушает человеку конкретный текст, как, нап40

кудси хəдис

пример, текст Священного Корана.

Второй вид, когда ангел доводит до человека какую-либо инфформацию не посредством слов, а посредством действий. Такого рода откровением является тот хадис, в котором Посланник Аллаха (салаллаху алейхи ва саллям) говорит: «Джибриль дунул на мое сердцце трижды…»

Третий вид, когда в сердце пророка рождается истина. Такое явление известно также как прозрение или вдохновение. Все эти три вида откровений являются неоспоримыми источниками божесственной Воли и Знаний, и ни один из них не может быть поставлен под сомнение. Однако следует отличать прозрения и вдохновения обычных людей, даже праведных. Но об этом мы поговорим, когда будем рассматривать вдохновение отдельно.

Что же касается откровений (внушений) скрытого характера, то к ним относятся все суждения Посланника Аллаха (салаллаху алейххи ва саллям), сделанные им путем размышлений и рассуждений. Очень подробно об откровениях, внушениях и вдохновениях говоррит в своем «Терджеме» Ахмад Наим Эфенди. Здесь же мы привведем краткую выдержку из него:

«Никто, кроме пророков и посланников, лучших из людей, не может вдаваться в рассуждения относительно сущности божественнных откровений. Любые суждения обычных людей относительно этого также нелепы, как и суждения слепого о цветах радуги. Человвек может рассуждать лишь о том, что сам наблюдал, и чему был свидетелем в момент ниспослания божественных откровений. Отккровения скрытого типа делятся на восемь видов:

1 — Вещий сон; об этом Айша (радыйаллаху анха) говорила: «Если Пророк видел какой-нибудь сон, то он обязательно сбывался, и это было ясно видно всем, как рассвет дня».

О том, что некоторые откровения могут снизойти во сне, знали и сахабы Пророка. Поэтому они никогда и ни при каких обстоятельсствах не будили его, ожидая, пока он проснется сам.

2 — Иногда ангелы посещали Пророка (салаллаху алейхи ва салллям), оставаясь невидимыми для него. Это происходило не во сне, а наяву, в результате чего пророку внушалось божественное откроввение.

10 40 священных хадисов

3 — Бывало, что ангел являлся пророку в образе человека. При общении с ангелом Пророк (салаллаху алейхи ва саллям) получал божжественное откровение, которое он потом должен был довести до уммы (общины мусульман) без изъянов и искажений. Чаще всегго Джибриль (алейхиссалям) являлся Пророку (салаллаху алейхи ва саллям) в облике Дихьята аль-Кальби, известного своей приятной внешностью. Но нередко являлся и в другом образе.

4 — Иногда ангел внушал божественные откровения таким громким и величественны голосом, что Посланник (салаллаху алейхи ва саллям) слышал звон, подобный звону колокола. Это был голос ангела и звук его крыльев.

5 — Известно также, что Джибриль (алейхиссалям) являлся Поссланнику Аллаха (салаллаху алейхи ва саллям) и в своем истинном облике. Он, затмевая небо своими крыльями, количество которых было шестьсот, внушал ему божественное повеление.

6 — Однажды Всевышний Аллах довел до Посланника (салалллаху алейхи ва саллям) Свою Волю, а именно обязательность пятиккратного намаза, когда тот был вознесен на седьмое небо. И опять посредником при этом выступил ангел.

7 — Известно также, что между Аллахом и Пророком (салаллаху алейхи ва саллям) были разговоры и без посредников. Однако о том, как это происходило нам не известно.

8 — Получить откровение можно, увидев во сне одно из прояявлений божественной красоты и совершенства. Но опять, лишь только пророкам присуще полное и верное понимание того, что означают такого рода откровения. Не может и не имеет права заяявлять о получении каких-либо откровений от Аллаха тот, кто не является пророком. А тот, кто утверджает нечто подобное, заведоммо является лжецом и самозванцем».

ИЛЬХАМ(вдохновение)

«Вдохновение» имеет лексическое значение «сообщение». В шариате вдохновением называют радость приобретения, постиженния сердцем знания, произошедшего без приложения усилий разуума. Если человек, приобретая это знание, не чувствует никакого

40 кудси хəдис 11

духовного подъема и радости, значит, это не вдохновение, а науущение сатаны, и не стоит ожидать от него какого-либо блага. Что же касается того духовного прозрения, которое порой посещает неккоторых праведных людей, всегда и во всем следующих по стопам Пророка (салаллаху алейхи ва саллям), то это относится лишь к ним самим, является их личным опытом и не может распространяться на всех («Кяшшафу Истиляхатиль Фунун», т.2 стр.1308, 1523; перевод «Таджрида» т.1 стр.5, первое издание; «Накд аль-Каллам», стр.38, 39).

Первый раз книга Мухаммада Мадани «аль-Итхафатус-Санния» была переведена и издана в 1964 году, но так как тираж был очень маленьким, а желающих приобрести эту книгу становилось все больше, было решено переиздать ее под названием «Сорок Священных Хадисов». Мы просим Всевышнего Аллаха, чтобы хадисы, собранные в этой книге, стали полезным назиданием для верующих.

Дата добавления: 2015-09-02; просмотров: 139 | Нарушение авторских прав

Читайте в этой же книге:Вәхи | Священных хадисов 1 страница | Священных хадисов 2 страница | Священных хадисов 3 страница | Священных хадисов 4 страница | Священных хадисов 5 страница | Священных хадисов 6 страница | Священных хадисов 7 страница | Священных хадисов 8 страница | Священных хадисов 9 страница |
mybiblioteka.su — 2015-2018 год. (0.1 сек.)

ВӘГАЗ
Әй ихван дин вә мөэмин кардәшләребез! Әүвәл фикерләгез Аллаһ Тәбәрәкә вә Тәгалә сезне ни өчен юктан бар итте, сезне шушы дөньяга китерде, тән, сыххәтлек вә сәләмәтлек бирде сезләргә ризык бирде, торыр өчен йорт бирде, бәс Аллаһ Тәгалә сезләрне халык кылып бу дөньяда тәрбия кылудан максат нәрсә? Фәкат ашап, эчеп, хайванлар кебек нәфс вә шәһвәт арзусы артыннан йөрер өчен сезне барлыкка китермәде. Бәлки Үзенең затын танып, белеп, Үзенә гыйбадәт кылыр өчен яратты. Шуның өчен сезләрне Аллаһ Тәгалә хайваннардан артык кылды, сезләргә акыл вә гыйлем бирде.
Аллаһ Тәгалә Кәләм Кадимендә сезнең хакыгызда: “Без Адәм угылларын хөрмәтле һәм кәрәмәтле кылдык”, — диде. Тагын Кәләм Кадимендә “Пәриләрне вә адәмнәрне Яратмадым, мәгәр Үз Затыма гыйбадәт кылсыннар өчен Яраттым”, — дип боерды.
Бәс, безләрне яратудан максат – бары Аллаһ Тәгаләнең Затына гыйбадәт кылудадыр. Ашамак вә эчмәк, дөньяның башка эшләре фәкат гыйбадәт кылырга сәбәп булсын өчен генәдер. Асыл максат – Аллаһ Тәбәракә вә Тәгаләгә итәгат вә гыйбадәт кылудыр.
Аллаһ Тәгалә бәндәләренә кәйфиятчә гыйбадәт кылу юлын белдертү өчен фарыз, ваҗип, хәләл, хәрамны бәян кылыр өчен бәндәләрнең үзләреннән пәйгамбәрләр җибәрде. Ул Пәйгамбәрләрнең ахыры вә әфзалы вә Аллаһ Тәгаләнең хәбибе Хәзрәти Мөхәммәд (гәләйһиссәләтү вәссәләм) хәзрәтләренә сезләрне өммәт кылды, сезләргә дин вә шәригатне белдермәк өчен хәбибенә Коръән җибәрде. Әввәл Коръәндә Аллаһ Тәгалә сезләргә фарыз, ваҗиб, хәләл, хәрамны бәян кылды. Коръәннең заһиреннән беленмәгән эшләрне, сөннәт вә мөстәхәпләрне Пәйгамбәр (галәһиссәләм) сезләргә хәдис белән белдертте. Пәйгамбәр (галәһиссәләм)нең хәдисләрен Сәхабәләр риваят кылды. Коръән вә хәдиснең мәгнәләрен мөҗтәһидләр вә мусанныфлар китап (тәсниф) кылып, язып белдерттеләр. Ул китапларны галимнар укып, белеп сезләргә бәян кылдылар, вә ул китапларда бәян кылган нәрсәләрне шәригат дип атадылар, шәригаткә итагәт кылган вә буйсынган кешеләрне мөэмин вә мөселман дип атадылар. , шәригаттән баш тарткан вә шәригаткә икяр кылган кешеләрне кяфер – имансыз дип атадылар.
Вә һәркем йөреш,торыш, утырыш вә бөтен эшләрдәшәригатне ригая кылып, шәригат кушканча йөресә – Аллаһ Тәгалә “Ул кешене җәннәткә кертермен вә дидарымны күрсәтермен”, дип вәгдә кылды. Вә һәркем шәригатне ригая кылмастан дөнья эшен алда тотып, шәригәткә хилаф йөресә – Аллаһ Тәгалә “Ул кешене җәһәннәмдә ут белән газап кылырмын”, диде.
Дөньяда һәркем бер-ике көнлек кунактыр, һич кемсә мәңге калмас. Бакый Аллаһ Тәгалә генәдер, һәр кеше ахырда үләчәктер, әҗәлнең вакыты һичкемгә билгеле түгелдер. Һәр сәгат, бәлки һәр минутта кешенең үлү ихтималы бардыр. Бездән әввәлге килгән кешеләр, , пәйгамбәрләр, әвлиялар, , олуг падишаһлар – һәммәсе җир астында туфрак булдылар. Безнең дә гакыйбәт халебез шулай булачактыр. Көн бүген дусларыбыз, кавем, кабилә карәндәшләребез үлеп торалар, аларны илтеп күмәбез. Алар кәфенлектән башка нәрсә алып киткәнләре юктыр. Тырышып җәмиг кылганнарын ятларгам калдырып киттеләр.

Пятничные проповеди на татарском: сохранение родного языка или национализация Ислама в Татарстане?

Һич кайсы үлемнән калуга файда кылмады. Алар хәленнән гыйбрәт алайык, көнлек дөньяга алданып, һәләк әбәдиягә дучар булмайык. Кеше дөньяда һәр ни кылса – үлгәннән соң җәзасын күрәчәктер. Үлгәннән соң тәүбә кабул булмас. Нәдамәт вә үкенү файда бирмәс.
Әй кардәшләр! Олуг, кечкенәгез – һәммәгез ошбу сүзләрне ихлас белән тыңлап, фикерләңдә, соң тырышып иҗтиһад кылыгыз. Гонаһларыгыз өчен форсат кулыгызда вакытта тәүбә вә истигфар кылмакка вә шәригаттә сабит булып тәгат вә гыйбадәт кылмакның кадерен белегез. Ошбу сәгатне ганимәт белегез, киләчәк сәгаттә һичкайсыбызның хәле ничек булачагы билгеле түгелдер. Кеше үлгәннән соң “дөньяга килеп ике генә рәкагәт намаз укыр идем” дип, арзу кылыр, ләкин мөяссәр (мөмкин) булмас. Бәс форсатны ганимәт белегез, хәсрәт вә нәдәмәт көне көне килүдән мукаддәм тагать вә гыйбадәткә тырышыгыз һәр эштә шәригатне алда тотыгыз, дөньяга гарык булып, динегезне кулдан җибәрмәгез, иманыгызны изге гамәл белән камил кылыгыз. Фарыз, ваҗип, сөннәтне калдырмаска тырышыгыз, харамдан бик сакланыгыз. Башка гонаһлар тәүбә белән кичелсәдә – хак гайри (икенче кеше, күрше, җан иясе хакы) һич тә кичерелмәс.
Сәүдә вә кәсебегездә шәригатне ригая итеп эш кылыгыз, кәсебегезгә хәрам катыштыра күрмәгез. Әгәр дә зиррә (бер бөртек) хәрам кәсебегезгә катышса шомлыгы бөтен малыгызга тиеп, дөнья вә ахирәт хур булуыгызга сәбәп булыр.
Ага, апаларыгыз белән күркәм холыклы булып, хуш вә яхшы могамәлә кылыгыз, мөэмин-мөселман кәрендәшләрегезне рәнҗетмәгез, үз хакыгызда бер эшне яхшы күрсәгез мөэмин кардәшләрегез өчен һәм шул эшнең булуын теләгез Әгәр дә кешегә яманлык кылырга теләсәгез, ахырда ул яманлык әлбәттә үзегезгә кайтыр. Мөэмин кардәшләрегезнең гонаһ кылуларына разый булмагыз, әгәр разый булсагыз, шул гонаһта шәрик булырсыз. Гонаһ кыла торган кешене күрсәгез, кулыгыздан килгән кадәр тыегыз, һәр җирдә халыкны яхшылыкка өндәгез, әһелегезне һәм гаиләгезне яхшылыкка кызыктырыгыз, намаз укытыгыз, хатыннарыгызны хаҗәтсез чыгарып йөртмәгез. Балалалрыгызга гыйлем вә әдәп өйрәтегез, әгәр дә балаларыгызга гыйлем өйрәтсәгез, кыямәт көнендә үзегезгә дәгвачы булырлар.
Дөньяда иң газиз вә көдрәтле нәрсә гыйлемдер. Гыйлемнең газизрәге дин гыйлемедер. Балаларыгызга дин гыйлемен укытыгыз, балаларны гыйлем өйрәнүгә тапшырмак атасы өстенә фарыздыр, әммә бер ата баласын бер галимгә укытырга тапшырып, ул ул галим укытырга кабул итеп алса – шул вакытта балага өйрәтү фарыз булган гыйлем хакы ата өстеннән төшеп, укытуга алучы галимнең өстенә бу баланың гыйлем алмак хакы фарыз булып әверелер. Әгәр баланы гыйлем илә тәрбия кылмаса йәки балага бик авыр тәртип илә укытып гыйлемдән буш калдырса – ул галимдә Кыямәттә баланың хакы булачактыр.
Гуләмәләрне гыйззәт кылыгыз, галимнәр әйткән сүзне ихлас белән ишетеп, күңелегезгә алып, шуның белән гамәл кылыгыз. Бер колагыгыздан кереп икенче колагыгыздан чыкмасын. Галимнәр юлыннан йөресәгез иншәАллаһ юлны адашмассыз.
Аллаһ Тәгаләнең мәхлүкатына шәфкатле вә рәхмәтле булыгыз, кулыгызда булган хайваннарны газап кылып рәнҗетмәгез, хәтта бер кырмысканы җәза кылсагыз – Кыямәт көнне шуның җәзасын күрерсез. Гарипләргә вә фәкыйрләргә көчегез җиткән кадәр ингам ихсан кылыгыз, мәзлүмнарның догасыннан куркыгыз. Һичкемне телегез белән, кулыгыз белән рәнҗетмәгез. Һәрбер кешене үзегезгә туган дип белегез, үзегездән карт кемсәне күрсәгез, атагыз кебек күрегез; вә үзегезгә тиңне күрсәгез, туганыгыз кебек күрегез; үзегездән кечкене күрсәгез, балагыз кебек күрегез.
Биш вакыт намазны вакытында җәмәгат белән әда кылыгыз. Ялкау булсагыз Аллаһ Тәгалә ризыгыгыздан бәрәкәтен күтәрер, эшегез алга китмәс. Һәрбер җирдә булсагыз хыянәтне күңелегездән чыгарып инсаф вә тугрылыкны алга алыгыз, хыянәттән вә ялгандан бик сакланыгыз.
Ибен Габбас радыяллаһү ганһүмә әйтәдер: “Әгәр бер вилаятнең халкы инсаф вә тугрылыкны күңелдән чыгарсалар Аллаһ Тәбарәкә вә Тәгалә ул җирдән бәрәкәтне күтәрер”. Янгыр яудырмас, игенләрен уңдырмас, кәсебләрендә бәрәкәт булмас. Алар өстенә залимнәр мүсәлләт булыр. Тик торырга гадәт кылмагыз, һичбер вакыт тик тормагыз, бер хәрәкәткә мәшгул булыгыз. Бәрәкәт – хәрәкәттәдер. Ялкаулык акыл ягыннан вә шәригат ягыннан гәят начар эш. Тик тору (эшсезлек) – яманлык башыдыр. Иң яман кемсә – сәләмәт булып тик йөрүчедер. Чөнки Рәсүлебез “Дөреслектә, Аллаһ Тәгалә сәләмәт булып тик торучы кешегә ачулана” димештер.
Ошбу сүзләрдән гыйбрәт алып һәркайсыбызга тәүбә вә истигфар кылмак лязмдер, кай вакытка кадәр гафләттә торабыз. Уянырга вакыт җитте, форсат кулда вакытта яхшылыкка тырышмак кирәк. Бу сүзләрне ихлас белән күңелегездә калдырыгыз. Әгәр телегез илә дин сүзләрен сөйләп, күңелегез илә дөньяны гына фикерләп, хәләл вә хәрамны карамай, дәүләт булса ярый дип дөнья өчен ялган сөйләп, дөнья артыннан йөгерсәгез – хараплык вә ни һәләклектер (әлгаязу билләһ). Әгәр тәүбәсез дөньядан кителсә ни үкенечтер. Ике көнлек дөнья өчен мәңгелек ахирәтне кулдан җибәрмәк ни акылсызлыктыр. Кыямәт көнендә әүвәлүн вә әхирүн бөтенесе җыелган вакытта Аллаһ Тәгаләнең пәйгамбәре Рәсүл Әкрәм Мөхәммәд Мостафа саллаллаһу галәйһи вә сәлләм хәзрәтләрендә ни йөз белән барып, шәфәгат эстәрсез. Вә кайсы тел белән Аллаһтан мәрхәмәт вә мәгфирәт таләп итәрсез.
Аллаһ Тәбәрәкә вә Тәгалә әйтсә “Әй бәндәләрем, Мин сезне юктан бар кылдым, дөньяга китердем, аш вә мал, йорт вә хатын вә бала-чага бирдем. Һичбер вакыт ризыксыз калдырмадым, тәнегезне сыйххәт кылдым, бу көн Минем хозурыма ни нәрсә алып килдегез, Миңа кылган гыйбадәтегез кайда, Мин сезне ни өчен яраткан идем, дөнья артындан гына йөгерер өчен яраткан идемме?” дисә, ни җәвап бирерсез? Дәхи дә Пәйгамбәребез галәйһиссәләту вә сәлләм хозурына барып “Без синең өммәтең булабыз, безгә шәфәгать кыл” дип ни тел белән әйтербез?
Әгәр Пәйгамбәр галәйһиссәләту вә сәлләм әйтсә “Сез миңа ничек өммәтлек дәгвасын кыласыз, минем кайсы сөннәтемне китердегез вә кайсы сүзләремне тоттыгыз? Мин сезләргә гыйлем өйрәнеп динне танырга өйрәттемме яисә надан булып хәләл-харамны тикшермәстән, көн, төн дөнья артыннан йөгерергә куштыммы? Хәмер эчәргә, зина кылырга әйттемме? Дөнья кәсебе өчен бер берегезне рәнҗетеп, бер берегезне гайбәт кылыгыз дип әйттеммне? Дөнья малы өчен ялганга ант итегез дип әйттемме? Телегез илә генә динне кайгыртып, күңелегез белән дөньяга гарык булмакка куштыммы? Кайда минем ризалыгым өчен хәер вә ихсан кылган малыгыз? Кайда сезнең Ходай ризалыгы өчен биргән Зәкятегез? Кайда Хаҗҗыгыз? Кайда сезнең Ходай хозурына китергән тәгать вә гыйбадәтегез? Гонаһларыгыз өчен куркып, Ходадан куркып җылаганыгыз бармы? Дөньяда бүгенге көнне исегезгә китереп тәүбә вә истигфар кылганыгыз бармы? Галимнәр вәгаз-насыйхәт кылганда ишетеп, күңелегез йомшарган шикелле булса да, тиздән калебләрегездән чыгып яңадан дөньяга мәшгүл булдыгыз, хәләл кәсеп, харам кәсепне аермадыгыз, дөнья малы илә тәкәбберлек кылдыгыз. Бу көн сезләр миңа ничек оялмастан “шәфәгать кыл” дип әйтәсез?
Әгәр шул вакытта бирер өчен җавап хәзерләгән булсагыз – бу көндә теләгәнегезне эшләгез. Әммә ул көндә Хода вә Пәйгамбәр хозурында бирергә әзерләгән җавап булмаса – вай сезнең хәлегезгә хараплыктыр, вә ни һәләкәтлектер. Бәс һәркайсымызга әлхал вакыт үткән юк, тәүбә вә истигфар кылайык, шәригаттә сабит вә кадим булырга тырышайык, калган гөмеребезне, үтмеш гөмеребез охшашлы әрәм вә хараплыкта үткәрмик. Гонаһыбызга йылап Хак Сөбханәһү вә Тәгаләдән рәхмәт вә мәгфирәт таләп кылайык. Шулай булганда Аллаһ Тәгалә эшләребезне алга җибәрер, кәсепләребезгә бәрәкәт бирер. Әгәр бу тарика (юл) заләләттә йөрсәк – әшләребез бик мөшкилдер (шикле). Хак Сөбханәһү вә Тәгалә Кыямәт көне фазыл вә кәрәме белән рәхмәт кылса яхшыдыр. Вә иллә эшебез мизан гаделгә калса әлгыязу билләһ хәлебез хайрандыр. Җәй көннең эсселегендән шикәят кылабыз, җәһәннәм газабына ничек чыдарбыз?
Ошбу сүзләрне Көръән вә хәдистән зөбдәләрне алып, белгәнем микъдарын сезләргә бәян кылдым. Әгәр ихлас белән тыңлап күңелегезгә салсагыз вә шул сүзләр илә гамәл кылсагыз иншәАллаһ нәҗәт табарсыз. Әммә бер колагыгыздан кереп, икенчесеннән чыкса үзегез белерсез. Аллаһ Тәгалә барчабызга рәхмәт иңдереп, киләчәк Рамазан-Шәриф вә Гәед-Шәриф көнләренә шатлыкта җиткезеп, вә җөмләбезгә тәүбә-и-нәсух рузи кылып, ахыр тында иман белән дөньядан чыгып җәннәт вә дидар бакый илә мүшәррәф әйләсен. Тәмам.

Приложенные файлы

Запись опубликована автором uploader в рубрике Прочее.

Тасбихат (тасбих)

Хайван асраучылык беләнбәйле йолалар

«Юлдаш» газетасы, № 5 (532), 2007, январь. — 16-нчы бит.
Ф.С.Баязитованың «Татар халкының бәйрәм һәм көнкүреш йолалары» китабыннан.

В данной статье приводятся фрагменты труда Ф.С.Баязитовой
«Праздничные и бытовые обряды татарского народа».
…В ходе опроса местных жителей села Бастаново (Сасовского района Рязанской области)
рассматриваются интересные обряды, связанные со скотоводством в хозяйстве…

Оригинал текста статьи с комментариями Нургаяза Гарипова.

Оригинал статьи на татарском языке

Сыер бозаулагач, угыз сөтен пешеру

Ывыз келәве, ывыз хатеме— сыер бозаулагач, угыз сөтен пешерү һәм аның белән үзенең гаиләсен һәм күршеләрен сыйлау. Сыер бозаулаганнан соң угыз пешереп сыйлау йоласы терлекчелек белән шөгыльләнгән башка төрки халыклар, мәсәлән, казахлар өчен дә хас.

Угыз күмәче, уз күмәче — угыз сөтеннән пешерелгән күмәч. Аны пешереп күршеләренә кертәләр, туган-тумачаларын сыйлыйлар, ул саваплы әйбер булып исәпләнә.

— Безнең авылда кемнең сийры бызаули, ывыз ашату була. Беләсезме ывыз ни була? Бызаулагач, сийрның сөтләрен җийалар, сап-сары була. Җийалар биш-алты савымын, пичтә бешерәләр зур чуйыннарда. Халкны җийалар, шул ывызны ашаталар. Сийрга икмәк китерәләр. Йакын күршеләренә итә булганнар ывызны. Ул шул савытны йумидыр, икмәген генә салып йибәрәдер. Ыру-кардәшенә савытларда эләшә. Ывыз күмәче дә йабалар, ывыз белән бергә ывыз күмәчен дә китерәләр.

Бастан сөйләшеннән (Рязань өлкәсе):

— Сыйыр бозаулагач, пирвай савымын бозауга бирәсен. Сун инде тагын җиде савымга тике җыйасын, пирвай савым өстенә сала барасын. Түлке салкын җирдә тотма кирәк. Шуны тозлайсын, җоморка сытасын, казанда пешерәсен. Ывыз агар да китердем, богар да китердем, өләштердем. Агач кашыклар алалар да ашама тотынган вакытта маңгайга суга. Ир кешегә сукса, сыйыр бозаулаганда үгез була, хатын кешегә сукканда — тана була. Салма эшлиләр, йә лакша кисәләр. Катык ойотып шуны салалар, ывызны да шунда салалар.

— Ывызны барын да бергә кушкач, җоморка сытасын, тозлисын, саласын пикечләргә (рус. пекишек — кечкенә чүлмәк), пичкә утыртасын, ул пешә. Салма пешерәсен, шуны тозлыкка (тоз салынган әйрән, катык) салып, ывыз да салып ашисын. Теге йылга тагын тана бозау булсын дип, кашык белән маңгайына суга. Күршеләргә эләшәсен. Күршеләр сага үпмәк куйа бер кисәк.

— Җиде савымына чәке (хәтле, кадәр) ашамыйбыз сир бозаулагач. Кучага (күп, бөтенесе бергә) җыйып ывыз пешерәсен, шул сөткә җоморка сытасын, атлисын да пичкә куйасын чүлмәкләр белән. Катык ойотабыз да тозлык йасыйбыз, салма пешерәбез, ывызны салабыз, ывызлы салма була. Аны өләшәбез күршеләргә. «Ывыз ашап багыгыз, сирыбыз бозаулады», — дип әйтәсен. Шул кешегә ывыз илтсән, тәлинкәгә үпмәк куйып җибәрә. «Бозавыгыз зур үссен, туарларыгыз сау-сәламәт булсын», —ди.

Сыйлык күрсәтү

Әстерхан татарларында сакланып калган борынгы йола. Сарык суйганнан соң, сарыкның башын пешереп, аны кадерле кунаклар, кодалар алдына кую. Аны баш тарту дип тә әйтәләр. Бу йола терлек асраучылык белән шөгыльләнгән төрки халыклар — казахлар, кыргызлар, каракалпакларда да бар.

Ф.С.БАЯЗИТОВА. «Татар халкының бәйрәм һәм көнкүреш йолалары».
«Юлдаш» газетасы, № 5 (532), 2007, январь. — 16-нчы бит.

Вкусные кушания,
или Заметки на полях

Комментарии Нургаяза Гарипова

Казанская пресса иногда обращается к разговорному жанру носителей диалектов татарского языка. В данной статье приводятся фрагменты труда Ф.С.Баязитовой «Праздничные и бытовые обряды татарского народа». В ходе опроса местных жителей села Бастаново (Сасовского района Рязанской области) рассматриваются интересные обряды, связанные со скотоводством в хозяйстве, в частности, обычай с использованием молóзива (молока первых шести-семи надоев после отёла коровы).

На правах татарина, уроженца Татарстана, но 15 лет живущего в Сасове, а летом в Бастаново, я попробую «перевести» приводимую автором прямую речь в местном наречии на литературный татарский язык. Не с целью исправления «неправильностей» языка, — аста’фирулла — нет! Более того, Вы сами можете убедиться: после этого якобы «перевода» нетрудно почувствовать как эти фрагменты на языке бастановских татар (я по-прежнему настаиваю на «немишарской» классификации этого говора) несколько теряют своеобразный «вкус» и колорит. Но в данном случае для нас важен анализ. Позволю себе и комментарии, даже осмелюсь на замечания автору. Ключевое слово «ывыз» я оставил без изменения, хотя в Бастаново многие произносят его и как «уыс».

Абзац 1 (из предположения, что это тоже из бастановского говора — по крайней мере, похоже)

Оригинал:
— Безнең авылда кемнең сийры бызаули, ывыз ашату була. Беләсезме ывыз ни була? Бызаулагач, сийрның сөтләрен җийалар, сап-сары була. Җийалар биш-алты савымын, пичтә бешерәләр зур чуйыннарда. Халкны җийалар, шул ывызны ашаталар. Сийрга икмәк китерәләр. Йакын күршеләренә итә булганнар ывызны. Ул шул савытны йумидыр, икмәген генә салып йибәрәдер. Ыру-кардәшенә савытларда эләшә. Ывыз күмәче дә йабалар, ывыз белән бергә ывыз күмәчен дә китерәләр.

Переложение:
— Безнең авылда кемнең сыеры бозаулый икән, ывыс ашату була. Беләсезме ывыз ни була? Бозаулагач, сыерның сөтләрен җыялар, сап-сары була. Җыялар биш-алты савымын, пичтә пешерәләр зур чуеннарда. Халыкны җыялар, шул ывызны ашаталар. Сыерга икмәк китерәләр. Якын күршеләренә итә торган булганнар ывызны. Менә шул савытны юмыйлар, икмәген генә салып җибәрәләр. Ыру-кардәшенә савытларда өләшәләр. Ывыз күмәче дә ябалар, ывыз белән бергә ывыз күмәчен дә китерәләр.

Комментарии:
В бастановском говоре в окончании притяжательного падежа нет звука «ң», например, вместо литературного «сыерның» звучит «сыернын». К сожалению, в печатном варинте «Юлдаша» нет-нет да проскакивает литературный вариант. В отличие от некоторых мишарских Интернет-авторов, я тут не буду уходить в рассуждения о правильности или неправильности диалектизмов, а просто попытаюсь проконстатировать факты. Единственно: мое сокращение «среднетат.» будет соответствовать «среднетатарскому» и его синонимам «казанский» или «литературный», когда речь идет о языке.

Неточности есть и при передаче звуков, заменяющих среднетат. «о/ө», совсем отсутствующих в мишарских диалектах, а в данном случае отсутствующих и в бастановском говоре. Хотя автор передает их, в целом, правильно через среднетат. «ы/э», лишь время от времени уклоняясь к среднетатарским «о/ө». Например, вряд ли бастановец скажет «катык ойотып», скорее это будет: «катык ыйытып»; или: «бозау» — «бызау», «тозлау» — «тызлау», «йомырка» — «җымырка» и т.д. (см. ниже по тексту).

А вот слово «халк» (по сути, с ударением: «хáлкъ») передано точно. Это слово произносится несколько резче, чем, скажем, где-нибудь в Заказанье, но конце слова всё равно: неизменно глубоко-заднеязычное среднетат. «к».

Абзацы 2 и 3

Оригинал:
— Сыйыр бозаулагач, пирвай савымын бозауга бирәсен. Сун инде тагын җиде савымга тике җыйасын, пирвай савым өстенә сала барасын. Түлке салкын җирдә тотма кирәк. Шуны тозлайсын, җоморка сытасын, казанда пешерәсен. Ывыз агар да китердем, богар да китердем, өләштердем. Агач кашыклар алалар да ашама тотынган вакытта маңгайга суга. Ир кешегә сукса, сыйыр бозаулаганда үгез була, хатын кешегә сукканда — тана була. Салма эшлиләр, йә лакша кисәләр. Катык ойотып шуны салалар, ывызны да шунда салалар.
Ывызны барын да бергә кушкач, җоморка сытасын, тозлисын, саласын пикечләргә (рус. пекишек — кечкенә чүлмәк), пичкә утыртасын, ул пешә. Салма пешерәсен, шуны тозлыкка (тоз салынган әйрән, катык) салып, ывыз да салып ашисын. Теге йылга тагын тана бозау булсын дип, кашык белән маңгайына суга. Күршеләргә эләшәсен.

Күршеләр сага үпмәк куйа бер кисәк.

Переложение:
— Сыер бозаулагач, беренче савымын бозауга бирәсең. Соңрак инде тагын җиде савымга кадәр җыясың, беренче савым өстенә сала барасың. Әмма салкын җирдә тотарга кирәк. Шуны тозлыйсың, йомырка сытасың, казанда пешерәсең. Ывызны тегеңә дә китердем, моңар да китердем, өләштем. Агач кашыклар алалар да ашарга тотынган вакытта маңгайга сугалар. Ир кешегә сукса, сыер бозаулаганда үгез була, хатын кешегә сукканда — тана була. Салма эшлиләр, йә токмач кисәләр. Катык ойытып шуны салалар, ывызны да шунда салалар. Ывызны барын да бергә кушкач, йомырка сытасың, тозлыйсың, саласын чүлмәкләргә, пичкә утыртасың, ул пешә. Салма пешерәсең, шуны тозлыкка (тоз салынган әйрән, катык) салып, ывыз да салып ашыйсың. Киләсе елга тагын тана бозау булсын дип, кашык белән маңгаена суга. Күршеләргә өләшәсең. Күршеләр сиңа икмәк куя бер кисәк.

Комментарии:
Начнем со слова «Үкмәк», который в статье еще встречается и в вариантах «үпмәк» и как среднетат. «икмәк». Бастановцы же обычно это святое слово говорят как «үкмәк», и никак не иначе, по-моему. Разве что еще и как «ипкәй». Кстати, по случаю скажем: второй наш хлеб — картофель — в деревне обозначается исключительно как «җир алма» (русск. буквально: «земляное яблоко»). К последнему не сразу привыкаешь. Но, думаю, что ареал распространения сочетания «җир алма» не ограничен Бастановом — и, наверняка, лингвисты не обошли это вниманием…

«Лакша» (видимо, от русск. «лапша») — это обычно: среднетат. «токмач». А вот «әйрән», в отличие, например, от обычаев Уфимской губернии, может быть во множестве вариаций: и «тозлык», он же с луком, с яйцами и т.д.

Отдельно хочется сказать о слове «сон» (произносится идентично русскому «сон»), который заменяет среднетат. «соңыннан», «соңрак», «соңга таба» и т.п. Мне говорили, что и на крымско-татарском есть то же слово с такой же фонетикой, но сам утверждать не могу.

Ничего не могу сказать про «пикеч», не встречал людей, знающих это слово — за то налицо успех Баязитовой.

Судя по контексту последнего предложения, выражение «бер кисәк» вполне могло прозвучать и как «бер к(е)сик», что в Бастаново означает среднетат. «беркадәр», «бекавым» (русск.: немного, некоторое количество), хотя может и означать что-то вроде как «в порядке», что мы частенько по-русски выражаем через слово «ничего», т.е. как бы «ничего плохого».

Абзац 4

Оригинал:
— Җиде савымына чәке (хәтле, кадәр) ашамыйбыз сир бозаулагач. Кучага (күп, бөтенесе бергә) җыйып ывыз пешерәсен, шул сөткә җоморка сытасын, атлисын да пичкә куйасын чүлмәкләр белән. Катык ойотабыз да тозлык йасыйбыз, салма пешерәбез, ывызны салабыз, ывызлы салма була. Аны өләшәбез күршеләргә. «Ывыз ашап багыгыз, сирыбыз бозаулады», — дип әйтәсен. Шул кешегә ывыз илтсән, тәлинкәгә үпмәк куйып җибәрә. «Бозавыгыз зур үссен, туарларыгыз сау-сәламәт булсын», —ди.

Переложение:
— Җиде савымына кадәр ашамыйбыз сыер бозаулагач.

200 сборников хадисов, изданных татарами в начале XX в.

Бөтенесен бергә җыеп ывыз пешерәсең, шул сөткә йомырка сытасың, атлыйсың да пичкә куясың чүлмәкләр белән. Катык ойытабыз да тозлык ясыйбыз, салма пешерәбез, ывызны салабыз, ывызлы салма була. Аны өләшәбез күршеләргә. «Ывыз ашап карагыз, сыерыбыз бозаулады»,— дип әйтәсең. Шул кешегә ывыз илтсәң, тәлинкәгә үкмәк куйып җибәрә. «Бозавыгыз зур үссен, туарларыгыз сау-сәламәт булсын», — ди.

Комментарии:
Разумеется, слово «бөтенесен» в местных наречиях отсутствует, есть только «бар(ы)сын», и, действительно, чаще в ходу русское заимствование «кучага җыйу», причем первый звук — именно глубоко-заднеязычное среднетат. «к»: «къучага…».

Здесь так же в силе комментарий к абзацу 1 по поводу «о/ө».

Заключение.

Речь бастановская интересна и уникальна —это безусловно. И жаль, что молодежь во многом не знает богатства местного татарского языка, предпочитая русский.

10 Октября 2017
Сабиров Нияз-хазрат. Корбан гаетенең әһәмияте (Үрнәкле вәгазь)

Бөтен галәмнәрнең Раббысы булган, безне төрле нигъмәтләр белән нигъмәтләндергән Аллаһы Сөбханә вә Тәгаләгә иксез-чиксез рәхмәтләребез, мактауларыбыз, шөкраналарыбыз булса иде.  Бөтен пәйгамбәрләрнең  солтаны булган, галәмнәргә рәхмәт, мәрхәмәт буларак җибәрелгән сөекле пәйгамбәребез Мөхәммәд галәйһиссәләм хәзрәтләренә, аның хөрмәтле әһленә, сәхабәләренә, барчабызның сәламнәребез, салаватларыбыз һәм һәртөрле изге догаларыбыз булса иде.

5 Октября 2017
Җәлил хәзрәт Фазлыев. Яшәү мәгънәсе

Аллаһ Раббыбыз дөнья яратылганда барча җаннарны яралткан һә Үзен җаннарга күрсәткән (ничек күрсәткәндер, безгә мәгълүм түгел) һәм сорау биргән: «Әләстү бираббикүм», ягъни: «Раббыгыз кем?» дип. Җаннар Аллаһ Тәгаләне танып: «Син — безнең Раббыбыз һәм тәрбия кылучыбыз», — дип иман китергәннәр. Ул вакыт — «Әлмисак» дип атала. Әлмисакта җаннар Аллаһ Раббыбызны күргәннәр, әмма үзләрен һәм бер-берсен күрә алмаганнар, чөнки әле ул вакытта тән булмаган.

12 Сентября 2017
Җәлил хәзрәт Фазлыев.Ул яхшы кеше иде

Әгүүзү билләәһи минәшшәйтанирраҗиийм. Бисмилләәһир-рахмәәнир- рахииим. Әлхәмдүлилләәһи раббил гәәләмииин.

На арабском, русском и татарском языках

Үәссаләәтү үәссәләәмү гәләә расүүлинә Мүхәммәдиү үә гәләә әәлиһи үә әсъхәәбиһи әҗемәгииин. Газиз дин кардәшләрем, әссәләәмүгәләйкүм үә рахмәтүллааһи үә бәракәәтүһ.

16 Августа 2017
Җәлил хәзрәт Фазлыев. Ураза тотсаң — гөнаһлардан арынырсың

Пәйгамбәребез Мөхәммәд (с.г.в.) әйтте: көннәрнең олугысы — җомга көндер, ул ике гает, Гарәфә, Гашурә көннәреннән дә олугтыр. Кичәләрнең олугысы — Кадер кичедер, айларның олугысы — Рамазан аедыр. Менә шушы айларның олугысы булган, дүрт изге айның берсе булган Рамазан шәрифкә якынлашабыз. Рамазан шәрифнең беренче көне — уразабызның башы. Рамазан ае үзе кояш баегач башлана, шуның өчен бу көнне барлык мәчетләрдә дә тәравих намазы укыла. Икенче көнне иртә белән, кояш чыгарга ике сәгать кала, үзен мөселман дип санаган кешеләр, Аллаһ ризалыгы өчен дип, беренче тапкыр сәхәр ашап, уразаларын ниятләп куячаклар. Нәрсә соң ул ураза?

6 Августа 2017
Габделхак хәзрәт Саматов. Күркәм холык

Бөтен галәмне һәм анда булган һәрнәрсәне юктан бар кылып, аларны һәр кирәк-яраклары белән тәэмин итеп, тәрбия кылучы, мәңгелек, ахирәт көненең дә хуҗасы булган Аллаһ Тәгаләнең исеме белән башлыймын.

16 Мая 2017
Камил кеше бар! (Үрнәкле вәгазь)

Бөтен галәмнәрнең тәрбиячесе булган Аллаһы Раббыбызга биниһая хәмед-сәнә, шөкраналарыбыз булса иде.  Безнең өчен һәр хәлебездә иң күркәм үрнәк булган нурлы пәйгамбәребез Мөхәммәд галәйһиссәләм хәзрәтләренә, аның хөрмәтле әһленә, сәхабәләренә, күңел түрләребездән  чыккан сәламнәребез, салаватларыбыз һәм һәртөрле изге догаларыбыз булса иде.

19 Апреля 2017
Җәлил хәзрәт Фазлыев. Исемең матур кемнәр куйган

Аллаһның рәхмәте белән, «тән» дигән киемгә киенеп, тагын бер җан имтихан өчен дөньяга килде. Дөньяда тагын бер кеше пәйда булды. Ни өчен килде ул? Кайдан килде, кире кая китәчәк? Без «матур» дип сокланып, ләззәтләре артыннан куа торган, яшәп туеп булмый торган шушы якты дөньяга килгәч, нигә көлеп җибәрмәде, ә елады?

25 Марта 2017
Ридуан Альмуратовның җөмга вәгазе

Әҗәл нәрсә икәнен бөтенебез дә беләбез. Ләкин аның кайсы вакытта килүвен беркем дә белми. Аның турында без купме уйлыйбыз? Гомумән уйлыйбызмы?

Роль проповеди крайне важна в жизни каждого верующего. Читая суры Корана, размышляя о Вечном, стремясь быть истинным мусульманином, каждый из нас постепенно задается вопросами, ответить на которые помогут исламские проповеди. Но проповедь – это не только ответы, помогающие понять свое место в этом мире, свою роль в исламской жизни, в служении Аллаху. Это, в первую очередь, назидание, которое показывает мусульманину, что он должен делать и как жить, чтобы оставаться милосердным и сострадательным, добрым и честным, оставаться верным Аллаху. «Исламский портал» — уникальный ресурс, где каждый правоверный мусульманин может прочесть исламские проповеди уважаемых имамов на русском и татарском языках. Имамов,  чьи жизнь и деяния являются для нас примером и неизменным образцом для подражания.